Wakcynologia – to nowa dziedzina medycyny wyodrębniona z nauki o chorobach zakaźnych zajmująca się szczepieniami ochronnymi, w fazie opracowania nowych szczepionek, prowadzenia badań naukowych nad szczepionkami, jak i ich późniejszym stosowaniem. Pierwszą szczepionką była zastosowana w XVIII wieku szczepionka przeciwko ospie prawdziwej (E. Jenner). Dużym krokiem w rozwoju wakcynologii było stworzenie przez Ludwika Pasteura szczepionki przeciwko wąglikowi (1881) i wściekliźnie (1885). Inne XIX-wieczne osiągnięcia wakcynologii to szczepionki przeciwko dżumie (1895), cholerze (1896) i durowi brzusznemu. Prawdziwy rozkwit to wiek XX - m.in. szczepionka przeciwko gruźlicy, błonicy, krztuścowi, tężcowi. 1 Preparaty wprowadzone do użycia w XXI wieku to szczepionki przeciwko pneumokokom, rotawirusom, Haemophillus influenzae typu B, Neisseria meningitidis i wirusowi HPV odpowiedzialnemu za rozwój raka szyjki macicy.1
Wiedza o szczepionkach rozwija się bardzo dynamicznie. Praktycznie każdego roku wprowadzane są modyfikacje w Programie Szczepień Ochronnych w naszym kraju, pojawiają się nowe preparaty, zmieniają się schematy uodparniania przeciwko poszczególnym chorobom, jak również przeciwwskazania do stosowania poszczególnych szczepionek.2 Polskie Towarzystwo Wakcynologii, zrzeszające ekspertów zajmujących się uodparnianiem przeciwko chorobom zakaźnym, zostało powołane w 2001r. (http://ptwakc.org.pl/).
1. Ślusarczyk J., Charakterystyka szczepionek [w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:63-66
2. Wysocki J.:Co to jest wakcynologia?, [w]: Wakcynologia, red. Magdzik W. et al., wyd. II popr. i aktualizowane, α-medica press, Bielsko Biała, 2007)