Serwisy tematyczne:
alt

Szczepienia dla niemowląt

Szczepienia ochronne wspomagają zdrowy i szczęśliwy rozwój dziecka, oszczędzają mu dodatkowych wizyt u lekarza, a także chronią je przed pobytem w szpitalu. Rodzicom pozwalają cieszyć się prawidłowym rozwojem dziecka, oszczędzają im stresu psychicznego związanego z opieką nad chorym dzieckiem, a także pomagają uniknąć przebywania na zwolnieniu, wydatków na leczenie a nawet niedogodności szpitalnych.1

1. Benefits of immunization. The history of vaccines and immunization. Advances in Vaccinology, 2008, 2(4):13 za: Plotkin S.A. Mortimer E.A. Vaccines, Philadelphia: Saunders, 1988)

Zakażenia Haemophilus influenzae typu b (Hib)

Czym jest Haemophilus influenzae typu b?

Haemophilus influenzae to Gram-ujemna bakteria należąca do rodziny Pasteurellaceae.1

Wyróżnia się dwie formy bakterii Haemophilus influenzae – bezotoczkowe (57 typów) i otoczkowe (a, b, c, d, e, f).2,3,4,5 Szczepy bezotoczkowe bakterii Haemophilus influenzae rzadko są przyczyną poważnych zakażeń (inwazyjnych), najczęściej są składnikiem prawidłowej flory bakteryjnej górnego odcinka dróg oddechowych. Serotypy otoczkowe zawierają antygen decydujący o zjadliwości (zdolności do zakażnia) bakterii. Zjadliwość ta ma wpływ na pokonywanie naturalnej bariery odpornościowej i pobudzanie procesów zapalnych.3,4

w górę
Jak dochodzi do zakażenia?

Rezerwuarem drobnoustrojów należących do grupy Haemophilus influenzae są osoby chore oraz nosiciele - czyli osoby, u których te bakterie znajdują się w drogach oddechowych nie wywołując objawów choroby1,2,5,6 - nawet 25-80% całej populacji jest nosicielem zarazka (więcej nosicieli jest wśród dzieci, zwłaszcza tych uczęszczających do żłobków i przedszkoli).1

Bakteria przenosi się drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z wydzieliną dróg oddechowych chorego (np. gdy dziecko kaszle lub kicha, gdy bawiąc się zabawkami bierze je do ust).

w górę
Jakie są objawy i skutki zakażenia?

Hib szerząc się drogą kropelkową wnika do nosa lub gardła, osiada na błonach śluzowych i tworzy tzw. kolonie głęboko w gardle dziecka. Na tym etapie zakażenie może być przyczyną zapalenia gardła, zapalenia ucha środkowego, oskrzeli lub innej miejscowej infekcji. Po przejściu bariery śluzówkowej bakteria przedostaje się do krwioobiegu, gdzie namnaża się i powoduje bakteriemię (bakteriemia - obecność bakterii we krwi), która jest pierwszą fazą choroby inwazyjnej wywołanej przez Hib.1,2,4,5 W ponad 50% takich zachorowań dochodzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, które mogą mieć bardzo poważne następstwa.1 Skutkiem rozprzestrzeniania się bakterii Hib w organizmie może być także zapalenie płuc, stawów, nagłośni, mięśnia sercowego, szpiku kostnego oraz skóry i tkanki podskórnej.2,4,5

w górę
Czy można zapobiec zakażeniom Hib?

Powszechne stosowanie szczepień ochronnych przeciwko Hib prowadzi do znacznej redukcji lub wręcz eliminacji wywoływanych przez tę bakterię zakażeń.2 W Polsce w Programie Szczepień Ochronnych szczepienie przeciwko Hib jest od roku 2007 szczepieniem obowiązkowym.7 Szczepienie przeciwko Hib może być realizowane za pomocą szczepionek skojarzonych 5 w 1 lub 6 w 1 według właściwego dla nich schematu szczepienia.

Wybierając szczepionki skojarzone 5 w 1 lub 6 w 1 zapewniasz swojemu dziecku najmniej bolesną realizację Programu Szczepień Ochronnych.8

w górę

1. Małecka I, Wysocki J., Szczepienia przeciwko Haemophilus influenzae typ b (Hib) w praktyce pediatrycznej, Przew Lek 2004; 5: 98-101 2. Rosińska M. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych [w]: Magdzik W. i wsp. Choroby zakaźne i pasożytnicze – epidemiologia i profilaktyka, alfamedica press, Bielsko-Biała 2007, 418-421 3. Zieliński A. Rosińska M. Szczepionka przeciwko zakażeniom Haemophilus influenzae typu b [w]: Magdzik W. i wsp. Wakcynologia, Wydanie II, alfamedica press, Bielsko-Biała 2007;486 4. Mrozińska M., Poszwińska B. Przewodnik Lekarza 2002, 5, 10, 63-70 5. CDC. The Pink Book, "Haemophilus influenzae type B" 6,2009,: 71-84 6. Wysocki J., Czajka H., Szczepienia w pytaniach i odpowiedziach, Wydanie 2, Wydawnictwo Help Med., Kraków 2008; 55 7. Program Szczepień Ochronnych na rok 2011. Załącznik do Komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 października 2010 (Dz. Urz. MZ. z dnia 29 października 2010 r. Nr 12, poz. 70) 8. Mazurowska-Magdzik W., Szczepionki monowalentne i poliwalentne (skojarzone) – wady i zalety stosowania, Przegląd Pediatryczny 2001, 31 (2): 103-106