Serwisy tematyczne:
alt

Szczepienia dla niemowląt

Szczepienia ochronne wspomagają zdrowy i szczęśliwy rozwój dziecka, oszczędzają mu dodatkowych wizyt u lekarza, a także chronią je przed pobytem w szpitalu. Rodzicom pozwalają cieszyć się prawidłowym rozwojem dziecka, oszczędzają im stresu psychicznego związanego z opieką nad chorym dzieckiem, a także pomagają uniknąć przebywania na zwolnieniu, wydatków na leczenie a nawet niedogodności szpitalnych.1

1. Benefits of immunization. The history of vaccines and immunization. Advances in Vaccinology, 2008, 2(4):13 za: Plotkin S.A. Mortimer E.A. Vaccines, Philadelphia: Saunders, 1988)

Fakty i mity na temat szczepień

Chorobę zakaźną lepiej przechorować niż jej zapobiegać. FAŁSZ.

Odporność przeciwko chorobom zakaźnym można uzyskać w sposób naturalny poprzez zakażenie czynnikiem wywołującym chorobę i jej przechorowanie albo w wyniku szczepienia. Odporność po przebyciu choroby zakaźnej bywa trwała i skuteczna, ale wiele szczepionek rozwija odporność porównywalną z tą po przebyciu choroby.1 Różnicą pomiędzy "naturalnym" a sztucznym uzyskaniem odporności jest cena, jaką płaci się za tę odporność. Poważne lub ciężkie powikłania po szczepieniach zdarzają się bardzo rzadko i zwykle mają łagodny przebieg, zaś z zachorowaniem wiąże się duże ryzyko ciężkiego przebiegu oraz wystąpienia wielu poważnych powikłań.1,2,3 Paraliż po zachorowaniu na polio, upośledzenie umysłowe w wyniku zakażenia bakterią Haemophilus influenzae typu b, uszkodzenie wątroby w wyniku żółtaczki, głuchota po zachorowaniu na świnkę, czy też poważne zapalenie płuc w wyniku ospy wietrznej to wysoka cena za naturalnie uzyskaną odporność.3 Uodpornienie przeciwko chorobie zakaźnej możliwe dzięki szczepieniom jest o wiele bezpieczniejsze, niż to uzyskane w wyniku przechorowania.2

w górę
Wprowadzenie szczepień znacznie zmniejszyło zachorowalność i śmiertelność z powodu chorób zakaźnych. PRAWDA.

Szczepienia zmieniły zdrowotne i społeczne oblicze naszej planety.4 Ich wpływ na zdrowie ludzi na całym świecie jest trudny do przecenienia. Nic innego, z wyjątkiem czystej wody pitnej, nawet wynalezienie antybiotyków, nie miało tak znaczącego wpływu na zmniejszenie śmiertelności i wzrost liczby ludności.5 Szczepionki przeciwko ospie prawdziwej (Jenner, 1798) oraz przeciwko wściekliźnie (Pasteur, 1885) to epokowe wynalazki, którym miliony ludzi zawdzięczają życie.4 Co roku szczepienia ratują przed śmiercią 2 miliony dzieci.6,7 Największe osiągnięcia w historii szczepień to:8

  • usunięcie zagrożenia ospy prawdziwej, która do późnych lat 60-tych była przyczyną śmierci 2 milionów ludzi rocznie; choroba została wyeliminowana dzięki masowej akcji szczepień prowadzonej na całym świecie;
  • spadek liczby zachorowań na poliomyelitis z ponad 300 000 rocznie w latach 80-tych do zaledwie 2 000 w roku 2002;
  • zmniejszenie zagrożenia zachorowania na tężec wśród noworodków w 2/3 krajów rozwijających się;
  • spadek zarejestrowanych zgonów w wyniku odry z 6 milionów do mniej niż 1 miliona rocznie po wprowadzeniu przez Światową Organizację Zdrowia w roku 1974 tzw. Expanded Program on Immunization (EPI);
  • spadek liczby zachorowań na krztusiec z 3 milionów do mniej niż 250 tys. rocznie;
  • spadek liczby zachorowań na błonicę z 80 000 w roku 1975 do mniej niż 10 000 obecnie;
  • 90% spadek liczby zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywoływanych przez Haemophilus influenzae typu b (Hib) w Europie w ciągu 10 lat od wprowadzenia szczepień przeciwko Hib.
w górę
Nie trzeba szczepić przeciwko chorobom, na które od lat nikt nie choruje albo zachorowania zdarzają się bardzo rzadko. FAŁSZ.

Większość młodych rodziców nigdy nie miała styczności z osobą chorą na błonicę, tężec, krztusiec, polio, odrę czy różyczkę, i dlatego niektórzy z nich mogą poddawać w wątpliwość konieczność prowadzenia dalszych szczepień. Pod tym względem szczepienia stały się w pewnym sensie ofiarą swego własnego sukcesu.3 Jednak zachorowania na choroby, którym zapobiegamy prowadząc masowe szczepienia, zdarzają się stosunkowo rzadko właśnie dzięki szczepieniu bardzo dużej liczby dzieci (ok. 90-95% populacji).9 Szczepienia powinny być kontynuowane, ponieważ:3

  • niektóre choroby są tak powszechne, że nie zaszczepienie dziecka jest niemal równoznaczne z jego zachorowaniem (np. w przypadku ospy wietrznej, krztuśca),
  • wirusy i bakterie wywołujące niektóre choroby są ciągle obecne w otaczającym nas środowisku, choć zachorowania na nie zdarzają się dość rzadko (np. odra czy świnka); jeśli spada poziom zaszczepienia populacji, znacznie wzrasta zagrożenie wybuchem epidemii i wystąpienia dużej liczby zgonów:
    • w USA na przełomie lat 80-tych i 90-tych spadła wyszczepialność przeciwko odrze i w rezultacie do szpitali trafiło ok. 11 000 osób a ponad 100 osób zmarło; obecnie dzięki wzrostowi poziomu zaszczepienia w USA co roku notuje się jedynie ok. 100 przypadków odry, zaś zgony nie występują;
    • jeszcze poważniejsza sytuacja miała miejsce w byłych republikach Związku Radzieckiego, gdzie w latach 1990-2001 zaprzestano systematycznych szczepień przeciwko błonicy, co stało się przyczyną ponad 160 000 zachorowań i 4 500 zgonów;10
  • w wielu krajach niektóre choroby już w ogóle nie występują (np. polio i błonica) jednakże są rejony świata, gdzie nadal zdarzają się pojedyncze zachorowania lub nawet lokalne epidemie, więc wywołujące je drobnoustroje mogą zostać ponownie rozprzestrzenione przez osoby podróżujące.

Szczepienia odgrywają podstawową rolę w walce z chorobami zakaźnymi,11 dlatego też NIE NALEŻY SAMOWOLNIE Z NICH REZYGNOWAĆ. Im więcej rodziców zrezygnuje ze szczepienia dzieci, tym większe stanie się ryzyko wystąpienia zachorowań i związanych z nimi ciężkich następstw.9 Warto pamiętać o tym, że decyzja o szczepieniu ma wpływ na zdrowie nie tylko Waszego dziecka, ale także jego rodzeństwa i przyjaciół, kolegów ze szkoły i znajomych i wielu innych osób, z którymi ma ono styczność.12

Dzieci, które nie są zaszczepione, mogą przenosić bakterie i wirusy a tym samym stać się groźne dla:

  • dzieci, które są jeszcze zbyt małe, by mogły być w pełni uodpornione przeciwko danej chorobie (np. noworodki),
  • dzieci i dorosłych, którzy nie mogą zostać zaszczepieni ze względów medycznych (np. chorych na białaczkę lub inne choroby nowotworowe, osób z HIV/AIDS lub innymi chorobami układu odpornościowego, otrzymujących chemioterapię, radioterapię lub duże dawki leków zwanych kortykosteroidami),
  • pewnej niewielkiej grupy osób, których organizm nie "odpowiada" na niektóre szczepienia (nie może wytworzyć przeciwciał).

Szczepienia chronią zdrowie przyszłych pokoleń.12,13 Bez skutecznych i bezpiecznych szczepionek nie byłoby możliwe ograniczenie liczby zachorowań do sporadycznych przypadków (eliminacja choroby), a tym bardziej likwidacja choroby na całym świecie (eradykacja*).11 Zaprzestanie szczepień doprowadziłoby do powrotu chorób, których już praktycznie nie ma.12,13 W niedługim czasie pojawiłyby się epidemie chorób, które obecnie są prawie pod kontrolą. Więcej dzieci zachorowałoby i więcej zmarło.13

Decyzję o zaprzestaniu szczepień może podjąć Światowa Organizacja Zdrowia działająca we współpracy z odpowiednimi władzami sanitarno-epidemiologicznymi dopiero wtedy, gdy przez odpowiednio długi okres nie pojawiają się nowe przypadki zachorowań na daną chorobę zakaźną, a wirus lub bakteria nie występuje w otaczającym nas środowisku.9 Jak dotychczas całkowite zaprzestanie szczepień było możliwe jedynie w przypadku ospy prawdziwej. Prowadzone są działania mające na celu eradykację* poliomyelitis oraz eliminację** odry i różyczki wrodzonej a w dalszej kolejności celem działań będzie eradykacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, różyczki, świnki, wirusowego zapalenia wątroby typu A oraz ospy wietrznej (eradykacja choroby możliwa jest tylko wówczas, gdy patogen ją wywołujący występuje wyłącznie u ludzi)11

*eradykacja choroby oznacza sytuację, w której nie występują zachorowania na określoną chorobę, nie stwierdza się drobnoustroju w próbkach pobranych od ludzi, jak również w próbkach pobranych ze środowiska. O całkowitej eradykacji można mówić wówczas, gdy nastąpiła likwidacja choroby na całym świecie.11

**eliminacja choroby oznacza ograniczenie jej występowania do sporadycznych zachorowań, pomiędzy którymi nie daje się prześledzić łańcucha zachorowań. W następstwie eliminacji nie stwierdza się zarazka w próbkach pobranych od ludzi, ale może on być wykrywany w próbkach pobranych ze środowiska.11

w górę
Szczepienia zalecane nie są ważne - konieczne jest szczepienie dziecka wyłącznie szczepionkami obowiązkowymi. FAŁSZ.

Zarówno szczepienia obowiązkowe (bezpłatne) jak i zalecane (płatne) są niezmiernie ważne - chronią Wasze maleństwo przed chorobami zakaźnymi, które mogą być bardzo groźne dla jego zdrowia a nawet życia. O tym czy dane szczepienie znajdzie się w grupie szczepień refundowanych z budżetu państwa, decydują różne czynniki. Należą do nich częstość występowania choroby, jej przebieg, konsekwencje występujące w wyniku zachorowania i możliwe powikłania, ale - co ważne – także uwarunkowania ekonomiczne, czyli możliwości finansowe budżetu państwa. Brak środków jest głównym hamulcem unowocześniania programów szczepień ochronnych, które są w historii ludzkości najbardziej opłacalną interwencją medyczną w zakresie profilaktyki chorób zakaźnych i ich powikłań.14 To, że w Polsce część szczepień należy do grupy szczepień zalecanych, wynika w dużej mierze właśnie z niedostatku środków finansowych przeznaczanych na szczepienia.15 Wiele szczepień, za które w Polsce muszą zapłacić rodzice, w innych krajach, zwłaszcza tych o wyższym dochodzie narodowym, jest finansowanych przez budżet państwa i maluchy otrzymują je bezpłatnie w ramach ubezpieczenia. Dotyczy to szczepionek przeciwko ospie wietrznej, przeciwko pneumokokom czy meningokokom.16,17 W Polsce także planowane są zmiany mające na celu zwiększenie dostępności szczepień poprzez ich przesuwanie z grupy szczepień odpłatnych do nieodpłatnych (np. wprowadzenie do obowiązkowego PSO bezpiecznych i efektywnych szczepionek wysokoskojarzonych czy też masowych szczepień wszystkich dzieci przeciwko inwazyjnej chorobie pneumokokowej), ale będą one uzależnione od możliwości finansowych systemu ochrony zdrowia.14

w górę
Warto ująć szczepienia w planach wydatków związanych z narodzinami dziecka. PRAWDA.

Szczepienia są inwestycją w zdrowie dziecka i jego rozwój, dlatego bardzo ważne jest zaplanowanie szczepień maleństwa jak najwcześniej i przygotowanie się do nich także finansowo. Dobrze jest zaplanować szczepienia jeszcze przed przyjściem malucha na świat. O rozszerzeniu ochrony powinni pomyśleć szczególnie rodzice dzieci, które trafią do żłobka czy przedszkola, które mają starsze rodzeństwo oraz tych, które często chorują. Państwo staje naprzeciw oczekiwaniom rodziców wprowadzając dodatek z tytułu urodzenia dziecka ("becikowe"), który może zostać przeznaczony właśnie na szczepienia.18 Poza wykorzystaniem wsparcia finansowego oferowanego przez państwo młodzi rodzice mogą zweryfikować listę zakupów planowanych w związku z pojawieniem się maleństwa – łóżeczko, wózek, nosidełko czy leżaczek można pożyczyć od rodziny czy znajomych – a zaoszczędzone pieniądze warto zainwestować w to, co najważniejsze - zdrowie dziecka. Poza tym warto porozmawiać z rodziną i bliskimi znajomymi – dofinansowanie zakupu szczepionek zamiast kolejnej zabawki czy ubranka może być naprawdę wartościowym prezentem.

Wiele szczepień, które w Polsce są jedynie zalecane lub bezpłatne tylko dla wybranych grup dzieci, w innych krajach europejskich oraz w USA dzieci otrzymują za darmo w ramach ubezpieczenia (np. szczepienie przeciwko pneumokokom, meningokokom, czy przeciwko ospie wietrznej).16,17 Szczepionki 5 w 1 oraz 6 w 1 są skuteczną i bezpieczną alternatywą dla szczepionek starszej generacji i dlatego są powszechnie stosowane w kalendarzach obowiązkowych wielu krajów Unii Europejskiej. Są to kraje o wysokim dochodzie narodowym np. Niemcy, Austria, Belgia, Wielka Brytania, ale także Czechy oraz Słowacja.16 W Polsce także, w miarę możliwości finansowych systemu ochrony zdrowi, planowane są zmiany mające na celu zwiększenie dostępności szczepień poprzez ich przesuwanie z grupy szczepień odpłatnych do nieodpłatnych (np. wprowadzenie do obowiązkowego PSO bezpiecznych i efektywnych szczepionek wysokoskojarzonych czy też masowych szczepień wszystkich dzieci przeciwko inwazyjnej chorobie pneumokokowej), dopóki jednak to nie nastąpi, to rodzice będą pokrywać koszty tych szczepień z własnej kieszeni.14

Szczepienia to najskuteczniejszy sposób ochrony zdrowia dziecka.

w górę
Szczepionki skojarzone 5 w 1 i 6 w 1 są lepiej tolerowane niż szczepionki tradycyjne DTPw.19 PRAWDA.

Wchodząca w skład szczepionek 5 w 1 oraz 6 w 1 szczepionka przeciwko krztuścowi zawiera bezkomórkowy (acelularny) składnik krztuśca, podczas gdy szczepionka tradycyjna (pełnokomórkowa, tzw. DTPw) zawiera całe komórki tej bakterii.20-22 Szczepionki bezkomórkowe są lepiej tolerowane i rzadziej wywołują działania niepożądane.22-25 Szczepionki bezkomórkowe są zalecane przez Amerykański Komitet Doradczy ds. Szczepień Ochronnych.26,27 Szczepionki 5 w 1 oraz 6 w 1 są skuteczną i bezpieczną alternatywą dla szczepionek starej generacji i dlatego są powszechnie stosowane w kalendarzach obowiązkowych wielu krajów Unii Europejskiej. Są to kraje o wysokim dochodzie narodowym np. Niemcy, Austria, Belgia, Wielka Brytania, ale także Czechy oraz Słowacja.27

w górę
Szczepionki skojarzone różnią się od szczepionek tradycyjnych (bezpłatnych) TYLKO liczbą wkłuć. FAŁSZ.

W ostatnich latach wzrosła liczba chorób, którym możemy skutecznie zapobiegać, a co za tym idzie liczba szczepionek, które powinny być stosowane w ciągu pierwszych dwóch lat życia dziecka i właśnie to przyczyniło się do rozwoju szczepionek skojarzonych.28 Gdyby obecnie w ogóle nie stosowano szczepionek skojarzonych i wszystkie szczepienia byłyby realizowane z użyciem szczepionek pojedynczych, to biorąc pod uwagę jedynie szczepienia obowiązkowe zgodnie z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych (PSO) dziecko od urodzenia do ukończenia 18 miesiąca życia musiałoby otrzymać aż 26 ukłuć!29 Realizacja tylu szczepień wymagałaby wielu wizyt w przychodniach i przyczyniłaby się do wzrostu liczby niepożądanych odczynów poszczepiennych.30 Szczepionki skojarzone różnią się od szczepionek monowalentnych znacznie mniejszą liczbą wkłuć, ale ich stosowanie to także szereg innych zalet:

  • mają wysoki profil skuteczności i bezpieczeństwa,28,31,32
  • zapewniają szeroką ochronę przed chorobami zakaźnymi,33
  • ograniczają liczbę wkłuć i liczbę wizyt lekarskich, co minimalizuje ból i łzy dziecka oraz stres dla niego i jego rodziców a także zapewnia oszczędność czasu rodziców i personelu służby zdrowia,
  • ich stosowanie eliminuje problemy z odraczaniem szczepień, a więc ryzyko pominięcia szczepienia,32
  • przyczyniają się do mniejszej liczby błędów i pomyłek ze strony personelu medycznego oraz mniejszej urazowości,31
  • przyczyniają się do mniejszych i rzadziej występujących niepożądanych odczynów poszczepiennych (mniejsza liczba wkłuć, to statystycznie mniej reakcji niepożądanych),31
  • wchodząca w skład szczepionek 5/6 w 1 szczepionka przeciwko krztuścowi zawiera bezkomórkowy składnik krztuśca, podczas gdy szczepionka tradycyjna zawiera całe komórki tej bakterii;20-22 szczepionki bezkomórkowe są bezpieczniejsze od szczepionek DTPw, lepiej tolerowane i znacznie rzadziej wywołują działania niepożądane.22-25
w górę
Szczepionki skojarzone wieloskładnikowe (5/6 w 1) bardziej obciążają organizm dziecka niż szczepionki tradycyjne. FAŁSZ.

Obawy, że szczepionki skojarzone mogą przeciążać organizm maleństwa są nieuzasadnione. Nowoczesne szczepionki skojarzone 5 w 1 i 6 w 1 są znacznie mniejszym obciążeniem dla organizmu dziecka, gdyż zawierają o wiele mniej antygenów niż szczepionki tradycyjne (patrz tabela poniżej). Wchodzący w skład szczepionek 5/6 w 1 acelularny komponent krztuśca składa się z zaledwie 2-5 antygenów, zaś szczepionka tradycyjna - pełnokomórkowa (tzw. DTPw) – z ok. 3000 antygenów.33,35 Jeśli wybierzecie dla swojego dziecka szczepionki skojarzone 5/6 w 1, to nawet gdy otrzyma ono dodatkowe szczepienia (np. przeciwko rotawirusom czy pneumokokom), to i tak w sumie jego organizm będzie musiał odpowiedzieć na o wiele mniej antygenów, niż w przypadku wykorzystania szczepionki tradycyjnej.

Porównanie liczby antygenów w wybranych szczepionkach podawanych dzieciom w ciągu pierwszych 2 lat życia.29,33,35

Szczepionka Liczba antygenów Szczepionka Liczba antygenów
DTPw ok. 3000 5/6 w 1 8 - 11
polio 3
Hib 1
wzw typu B 1
rotawirusy 1 - 5 rotawirusy 1 - 5
pneumokoki 7 - 13 pneumokoki 7 - 13
RAZEM ok. 3030 RAZEM 16 - 29

DTPw – pełnokomórkowa szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi; 5/6 w 1 – acelularna szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, polio, Hib - Haemophilus influenzae typ b/ wzw typu B – wirusowe zapalenie wątroby typu B,

w górę
Szczepionki MMR mogą być przyczyną autyzmu. FAŁSZ.

Szczepionka typu MMR (z ang. measles, mumps, rubella, tzn. szczepionka przeciwko odrze, śwince i różyczce) NIE POWODUJE reakcji immunologicznej mogącej być przyczyną autyzmu bądź innych zaburzeń autystycznych.3,36,37 Sugestie, jakoby szczepionka MMR powodowała autyzm pojawiły się w 1998 roku, gdy brytyjski lekarz, dr Andrew Wakefield, opublikował raport dotyczący 12 dzieci (z których 8 miało autyzm), wysuwając hipotezę, że szczepienie MMR zwiększa ryzyko wystąpienia autyzmu u dzieci. Dr Wakefield zwrócił uwagę na zależność czasową między szczepieniem, a pojawieniem się objawów autyzmu. Wystąpienie pierwszych objawów autyzmu i postawienie diagnozy zbiega się zwykle w czasie z podaniem pierwszej dawki szczepionki MMR.3,38 Wykonano tzw. badania przeglądowe na bardzo dużych populacjach dzieci zarówno zdrowych jak i chorych na autyzm, zaszczepionych i takich, które nie były szczepione szczepionką MMR (największe badanie przeprowadzono w Danii - objęło ono 537 000 dzieci), które jednoznacznie wykluczyły zależność szczepienia i autyzmu.3,38-41 Po przebadaniu dzieci z autyzmem, stwierdzono, iż autyzm ma podłoże genetyczne, a szczepienie MMR nie miało wpływu na pogorszenie funkcji przewodu pokarmowego i stanu psychicznego u tych dzieci.41,42

w górę

1. Zieliński A., Plusy i minusy szczepionek, czyli szczepić czy nie szczepić. Dostępne na: http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=2&id=85&sz=275 (01.10) 2. Wysocki J., Fałszywe opinie i przesądy o szczepieniach [w]: Pierwsze 2 lata życia dziecka. Przewodnik dla rodziców red. A. Chybcika, A. Dobrzańska, J. Szczapa, J. Wysocki, Medycyna Praktyczna, Kraków 2008:259 3. Immunization Action Coalition. Vaccine concerns za: Offit P, Bell L., Vaccines: what you should know, 3rd edition, 2003. Dostępne na: http://www.immunize.org/catg.d/4038myth.pdf (01.10) 4. Rudkowski Z., Przedmowa do II wydania [w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:15 5. Benefits of immunization. The history of vaccines and immunization. Advances in Vaccinology, 2008, 2(4):13 za: Plotkin S.A. Mortimer E.A. Vaccines, Philadelphia: Saunders, 1988 6. WHO/UNICEF.GIVS: Global Immunization Visio and Strategy 2006-2015. Geneva 2005. Dostępne na: http://whqlibdoc.who.int/hq/2005/WHO_IVB_05.05.pdf (01.10) 7. Wright P.F. Global Immunization: a medical perspective. Soc Sci Med 1995;41:609-616 8. Benefits of immunization. The history of vaccines and immunization. Advances in Vaccinology, 2008, 2(4):21 za: Bloom D.E., Canning D., Weston M., The value of vaccination, World Economics 2005;6(3):15-39 9. Wysocki J. Szczepionki i ich działanie-wprowadzenie [w]: Pierwsze 2 lata życia dziecka. Przewodnik dla rodziców red. A. Chybicka, A. Dobrzańska, J. Szczapa, J. Wysocki, Medycyna Praktyczna, Kraków 2008:173 10. Knap J.P. Szczepionka przeciwko błonicy [w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:332-338 11. Stefanoff P. Rola szczepień ochronnych w programach eradykacji chorób zakaźnych [w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:142-147 12. CDC. Parents' Guide to Childhood Immunizations, 2007. Dostępne na: http://www.cdc.gov/vaccines/pubs/parents-guide/default.htm (01.10) 13. CDC. Why Immunize? Dostępne na: http://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/why.htm (01.10) 14. Bernatowska E.,Podsumowanie dotychczasowych efektów pracy na rzecz modernizacji kalendarza szczepień przez Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu Szczepien Ochronnych, Zakażenia, 2008, TOM 8(6):51-54 15. Wysocki J. Szczepienia obowiązkowe czy zalecane, Lekarz Rodzinny , Numer Specjalny grudzień 2007 (wydanie wznowione październik 2008 16. Euvac. National Childhood Vaccination Schedules. Dostępne na: http://www.euvac.net/graphics/euvac/vaccination/vaccination.html (21.10.08) 17. Recommended Immunization Schedule for Persons Aged 0 Through 6 Years—United States, 2009. Dostępne na: http://www.cdc.gov/vaccines/recs/schedules/downloads/child/2009/09_0-6yrs_schedule_pr.pdf (01.10) 18. Tzw. becikowe w wysokości 1000 PLN. (http://www.becikowe.com/) 19. DTPw – pełnokomórkowa szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi 20. SmPC, www.emea.eu, styczeń 2010 21. SmPC, www.emea.eu, styczeń 2010 22. Zieliński A., Szczepionka przeciwko krztuścowi. Dostępne na http://szczepienia.pzh.gov.pl/main.php?p=3&id=80&to=szczepionka (styczeń 2010) 23. Mrozińska M, Mik E. Przew Lek 2003;6:116-120 24. CDC. Pertussis Vaccination: Use of Acellular Pertussis Vaccines Among Infants and Young Children. Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR 1997, vol. 46, no. RR-7 25. Capiau C. et al Vaccine 2003;21:2273-87 26. CDC. The Pink Book, "Pertussis", charter 7th, pp. 81-100 27. National Childhood Vaccination Schedules. Dostępne na: http://www.euvac.net/graphics/euvac/vaccination/vaccination.html (01.09) 28. Ślusarczyk J., Charakterystyka szczepionek [w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:63-66 29. Program Szczepień Ochronnych na rok 2011. Załącznik do Komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 października 2010 r. (Dz. Urz. MZ. z dnia 29 października 2010 r. Nr 12, poz. 70) 30. Mazurowska W., Realizacja masowego uodpornienia dzieci przy zastosowaniu skojarzonych szczepień i skojarzonych szczepionek w]: Wakcynologia, Wydanie II, red. W. Magdzik, D. Naruszewicz-Lesiuk, A. Zieliński, alfa-medica press, Bielsko-Biała 2007:129-132 31. Mazurowska-Magdzik W., Przegl Pediatr, 2001, 31(2):103-106 32. Bar-Zeev N., Buttery J. P., Expert Opin. Drug Saf. (2006), 5(3):351-360 33. Offit P. et al. Pediatrics 2002;109;124-129 34. Vaccine Education Center At The Children's Hospital of Philadelfia. Too Many Vaccines? What you should know. Volume 1 Fall 2008. Dostępne na: http://www.chop.edu/vaccine/images/vec_tomany.pdf (01.09) 35. SmPC, www.emea.eu, styczeń 2010 36. DeStefano F. Clinic Pharm Therap 2007, 82,6, 756-9 37. DeStefano F, Thompson WW, Expert Rev. Vaccines 3(1),19-22 (2004) 38. MacIntyre CR, Leask J., J. Paediatr. Child Health (2003) 39, 487-91 39. Patja A. Et al. Pediatr. Infect. Dis. J. 2000, 19, 1127-34 40. Smeeth L. et al. Lancet 2004, 364, 963-9 41. Taylor B et al. BMJ, 2002, 324, 393-6 42. Fombonne E, Chakrabarti S. Pediatrics 2001, 108, 4, e52